ติดต่อทางวัด | รวมรูปภาพ



 



ธรรมะกับการสร้างคน

โดย คุณครูรำเพย ดำแดงดี
๖๐ ม.๓ ต.เวียง อ.เชียงคำ
จ.พะเยา ๕๖๑๑๐

ข้าพเจ้าชื่อนางรำเพยดำแดงดีขณะนี้รับราชการครูอยู่โรงเรียนเชียงคำวิทยาคมอำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา การปฏิบัติธรรม ทำให้ข้าพเจ้ารู้ว่าเราเคยคิดผิดมาตลอดและยังเชื่อว่าเป็นความคิดที่ถูกต้อง เสียอีก จนเมื่อปฏิบัติธรรมจึงเข้าใจ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๕ คุณครูแสงเดือน กลิ่นหอม ได้มาพูดเรื่องการปฏิบัติธรรมที่วัดอัมพวันให้ข้าพเจ้าฟัง และบอกว่าข้าพเจ้า น่าจะไปลองดูเพราะว่าเป็น สิ่งที่ดีมาก ข้าพเจ้ารู้สึกรักและนับถือคุณครูแสงเดือนเพราะท่านเมตตาข้าพเจ้าเสมอมา ข้าพเจ้าจึงเดินทางไปปฏิบัติที่วัดอัมพวันจังหวัด สิงห์บุรี ตามคำแนะนำเดือนเมษายน ที่วัดอัมพวัน ปี พ.ศ. ๒๕๓๕ เป็นความทรมานที่สุดในชีวิตของข้าพเจ้า ความทุกขเวทนา จากการปฏิบัติธรรม อากาศที่ร้อนอบอ้าวการไม่มีคนที่รู้จักแม้แต่คนเดียว การที่ต้องยืนรอรับประทานอาหารความเหนื่อยสารพัด ในคืนวันที่ ๓ ของการปฏิบัติธรรม ข้าพเจ้า อยากหนีกลับบ้าน ยังบอกตัวเองว่า ถ้าเราอายคนอื่นว่าทำไม่สำเร็จเราก็หนีไป เที่ยวกรุงเทพสัก ๔ วัน ก็ได้ เพื่อให้ครบ ๗ วัน แต่คิดไปคิดมาว่ามันคงไม่ถึงตาย อยู่ให้ครบเดี๋ยวจะเคยตัว แพ้อะไรง่ายๆเพราะแม่เคยบอกว่า ถ้าทำอะไรครึ่งๆกลางๆ เพียง ๑ ครั้ง อีกหน่อย
ก็ทำอะไรไม่สำเร็จไปตลอดชีวิต ก็กลัวคำพูดของแม่จะเป็นจริง จำได้ว่าตอนเป็นเด็ก หัดถักโครเชท์ จะทิ้งครึ่งๆ กลางๆ แม่เลยบอกว่า
ต้องทนถักให้เสร็จเดี๋ยวมันจะเป็นอาถรรพ์ติดชีวิตตลอดไป จะทำอะไร ไม่สำเร็จเลย ก็เลยตัดสินใจอยู่ในวันที่ ๔ ของการปฏิบัติธรรม แม่ชีก็ให้ยกมือขึ้นว่าใครอยู่มา ๔ วัน แล้วต้องแยกกลุ่ม ข้าพเจ้าไม่อยากไปเลยเพราะกลัวถูกฝึกหนักกว่าเดิมอีกแต่แม่ชีก็ไม่ให้อยู่ จะขัดขืนคำสั่งก็กลัวผิดศีล นึกในใจว่าปฏิบัติ ธรรมก็ไม่รู้เรื่องแล้วยังจะมาหลอกเขาอีกว่ายังไม่ครบ ๔ วัน มันน่าอายก็เลยไปพบ พอตอนสายมีพระมาควบคุมดูแลแทนแม่ชี ข้าพเจ้ามีปัญหาอีก คือขณะหลับตาหัวสั่น พอลืมตาก็หาย เป็นอยู่อย่างนี้ก็เลยรำคาญ จึงเดินไปบอกพระที่ดูแลว่าหัวสั่น ท่านเลยมาอธิบายและให้กำหนดใหม่ให้ พอตอนหลัง ท้องก็มีหลายพอง พอตอนยุบก็มีหลายยุบ อีกจึงเดินไปบอกท่านอีกครั้ง ท่านก็เลยอธิบายและบอกให้กำหนดต่อไปเมื่อครบ ๗ วัน ทำให้ข้าพเจ้าได้เข้าใจว่าตลอดชีวิตที่ผ่านมา ข้าพเจ้ามีความหลงผิด ที่ข้าพเจ้าได้พบจากการปฏิบัติธรรมคือ คิดว่าแม่ เป็นคนไม่เก่ง ไม่น่าชื่นชมยกย่อง ข้าพเจ้ารู้สึกผิดอย่างมาก เพราะภาพที่ปรากฏขณะที่ข้าพเจ้าปฏิบัติธรรมคือ ความเก่งของแม่ทั้งสิ้น และภาพ ความลำบากขณะที่ท่านเลี้ยงดูข้าพเจ้า ภาพความรักความห่วงใย ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าร้องไห้เสียใจและสัญญากับตัวเองใหม่ว่าข้าพเจ้าจะรัก และเทิดทูนแม่เป็นที่สุด นี่เป็นความผิดเพียงแค่ความคิด แล้วคนที่ผิดมากกว่าข้าพเจ้า ทั้งวาจา ทั้งทางกาย ช่างน่ากลัวเสียจริงๆ ด้วยความที่มีอาชีพครูทำให ้ข้าพเจ้าอยากให้นักเรียนได้เข้าใจอย่างข้าพเจ้า ข้าพเจ้า อยากพบพระที่สอนข้าพเจ้าอีกสัก ครั้งเพื่อที่จะกราบขอบคุณท่านที่ได้ชี้ทาง สว่าง ให้กับข้าพเจ้า แม้จะมีเวลาแค่สอนแค่สองครั้ง ครั้งละไม่เกิน ๕นาที แต่มันเป็นเวลาที่มีคุณค่าที่สุดในชีวิต แต่ข้าพเจ้าก็ลืมถามชื่อท่าน จึงได้แต่ระลึกถึงและกล่าว ขอบคุณในใจและอธิษฐานว่า ขอให้ได้มี โอกาสเจอท่านอีกสักครั้งในชีวิตก็ยังดี
จนปี พ.ศ. ๒๕๓๙ น้าข้าพเจ้าเสียชีวิตจากการถูกปล้นทรัพย์ ถูกฆ่าอย่างเหี้ยมโหด ทำให้ญาติๆ หาคนทรงจะถามถึงคนฆ่า และรู้ข่าว
ว่ามีทางบ้านแม่ลาว จังหวัดเชียงรายจึงพากันเดินทางไป แต่ด้วยบุญบันดาลทำให้หลงทางไปทางวัดถ้ำพระบำเพ็ญบุญ จึงได้ไปทำบุญ
ไม่ได้เข้าทรงตามที่ตั้งใจแต่แรก มีพระรูปหนึ่งมาทัก ข้าพเจ้าว่า ท่านเคยสอนกรรมฐานข้าพเจ้าที่วัดอัมพวัน ภาพที่ท่านนั่งเก้าอี้แล้ว สอน ข้าพเจ้าก็ปรากฏชัดขึ้นในความคิด ทำให้ ข้าพเจ้าดีใจจนไม่อาจ บรรยายเป็นคำพูดได้ ไม่นึกว่าคำที่อธิษฐานไว้ จะเป็นจริงได้การ สอนกรรมฐานที่วัดอัมพวันตอนนั้น สื่อกันด้วยภาษากลาง เพราะไม่รู้ว่าเป็นคนเหนือ แต่ขณะนี้ยิ่งดีใจด้วยสื่อกันด้วยคำเมือง จึงถาม ที่มาที่ไปซึ่งกันและกัน ก็เลยสรุปว่าจะพานักเรียนไปปฏิบัติธรรมกับท่าน คือ พระอาจารย์ทองสุข ฐิตสีโล ที่วัดถ้ำพระบำเพ็ญบุญ ซึ่งขณะ นั้นข้าพเจ้าสอนอยู่ที่โรงเรียนห้วยซ้อวิทยาคม รัชมังคลาภิเษก อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย มีนักเรียนไปประมาณ ๔๐ คน
พอปี ๒๕๔๐ พระอาจารย์ทองสุขได้ย้ายมาพัฒนาศูนย์ ปฏิบัติธรรมวัดถ้ำพระผางาม อำเภอเวียงชัย จังหวัดเชียงราย ซึ่งขณะนั้น ขาด ผู้ดูแลสภาพมีแต่ป่าและกุฏิพังๆเมื่อพระอาจารย์ทองสุขพัฒนามีน้ำและไฟฟ้าใช้ในปีนั้นก็บอกกับข้าพเจ้าว่าพานักเรียนมา ได้แต่ไม่เกิน ๔๐ คน ข้าพเจ้าจึงพานักเรียนมาเป็นรุ่นแรกตั้งแต่นั้นมาทุกปี ปีละ ๓-๔ รุ่น แล้วแต่โอกาสจะอำนวย มีอยู่รุ่นหนึ่งนักเรียนประมาณ ๒๕ คน มา ๑๕ วัน นักเรียนก็อยู่กันรอด จนปัจจุบันข้าพเจ้าดีใจที่ศูนย์ปฏิบัติธรรม มีความเจริญรุ่งเรือง สามารถรับนักเรียนได้มากขึ้นถึง ๒๐๐คนห้องน้ำที่พักมีความสะดวกสบายดีมากเหมาะแก่การนำเด็กเข้าฝึกอบรมมากเลยค่ะณ โอกาสนี้ขอขอบคุณวัดถ้ำพระผางาม โดยการนำของ พระอาจารย์ทองสุข ฐิตสีโล ตลอดจนผู้ให้การสนับสนุนทุกท่าน ขออาราธนา คุณพระศรีรัตนตรัยจงช่วยอำนวยผล
ให้กิจกรรม การอบรมปฏิบัติธรรมนี้ได้เจริญรุ่งเรืองแม้กระทั้งศิษย์ผู้ ทุ่มเทสนับสนุนทุกท่านจงเจริญใน ธรรม ยิ่งๆ ขึ้นไป มีความสุขสวัสดี
ทุกท่านเทอญ

 


Copyright ©2007 tongsuk.org All Rights Reserved web site e-mail: webmaster@thongsuk.org